TOP 10 - MAGAZINES

Sinema ya da sinematografik. Gizemli ve minimal. Arkalarında hikaye, kodlarında ilham var. 

Woody Allen, San Franciso.

Sofia Coppola, Los Angeles.

Noah Baumbach, New York

Jan Ole Gerster, Berlin

Blogda bir yerlerde bolca threesome dosyası vardı aslında. 

Geçen de Apartamento'nun böyle bir kapağı vardı, ama olsun. Arkadan yapılan çekimler de "close up shotlar" gibi romantik, minimal ve saf. Ya da bilmiyorum, ama çok ilgi çekici buluyorum ben. 

Süpermen dediğin zaten 70'ler. 

Oxford sözlüğüne göre minimalizm nedir?

#gayrights

Mülteciler, denizin gizemi. Karanlık hayatlar. Deniz bizi çağırıyo. 

minimalism reloaded. bir de güzel instagram inspiration'ı.  

Paul Thomas Anderson'ın kapakta olmasından daha güzel bir şey varsa derginin Daniel Day Lewis'in elinden çıkmış olması. Ya da vice versa. Bu arada bir önceki listeye de bakıcak olursanız senenin en iyi kapaklarında iki yönetmen var aslında. #thenewcharm

Isabelle Huppert kapakta, ama bir de dergideki oyuncu/ yıldız yağmurunu görseniz dudağınız uçuklar. Sadece kapak olarak değil. Yılın en iyi hazırlanan sayılarından biri. Isabelle Huppert'in Cannes'da denize bakarken sabah kahvesini hüpletmesine girmiyorum bile. Ben en fazla ona bakarak içmiştim kahvemi.  

SERBEST ÇAĞRIŞIM KAPAKLARI

'Direnmek', 'orantısız', 'provokasyon' ve daha birçokları "çapulieren" gibi sözlüklere yeni girmedi. Ancak ister serbest çağrışım deyin, ister bilinçaltı. Kullandığımız her cümlede, attığımız her başlıkta, Gezi Parkı'yla alakalı olmayan konuların içinde hatta moda dergilerinin kapaklarındaki teması güzellik olan spotlarda bile onlar var.

Kelimeler bir yana gelişen olaylar hayata bu pencereden bakmamı sağladı bile diyebilirim. Dünyanın pek çok farklı ülkesinden yayımlanan farklı temalı 7 dergi. Hiçbir editörün de Taksim'e atıfta bulunduğunu sanmıyorum ama. Benim okumalarım şu yönde.

Süddeutsche Zeitung'un cuma eki olarak yayımlanan Suddeutsche Zeitung Magazin sanki Gezi'deki ramazan çadırı ve iftar olaylarına göz kırpıyor.

The New Yorker'ın 1 Temmuz sayılı kapağı da yine Gezi Parkı.

Bir başka The New Yorker kapağı da olayların en yoğun yaşandığı zamanlardan kalma. Polis kapıda. Parmaklar twitterda. Sosyal medya korkusu.

Grasse ne kadar güzel kokar bilemem ama biber gazı koklamayan bizden değildir. Kapak Kuzey'den. N by Norwegian.

El Mundo'dan Lu Luna de Metropoli ise haftanın hit filmlerini kapağa taşımakla ünlü. Geçtiğimiz haftalarda ise konu Smith ailesinden gelen "After Earth"idi. İstanbul'da başlayan olaylar dünya genelinde duyuldu. Ardından başlayan #occupybrasil ve şimdi yeniden Mısır. Dünya nereye sürükleniyor?

İngiliz Sport'un tagline'ı yeter bile. Kırmızılı kadın, siyahlı kadın, sapanlı kadın, Çarşı, penguenler, çıplak adam, gitarcı adam, vurulanlar, hayatını kaybedenler, duran adam, RedHack ve daha niceleri.

OrtaDoğu'dan Thursday Magazine. Gezi olayları neticesinde halk kendini sosyal medyaya verdi. İlgisiz olanlar, burun kıvıranlar, daha önce aktif olarak kullanmayanlar bile şimdi twitterda. Hatta sırf bu yüzden telefon bile değiştirenler var.

Hayata dergiler gözünden bakan benden gelsin bu da.