FESTİVALLER FESTİVALLER

Hemen korkmayın. Bu yaz ya da sonbahar muhakak gidilmesi gereken - hiç de gerçekçi olmayan- Avrupa'daki en iyi 25 müzik festival haberi değil bu. Daha fazla sinema daha fazla sinema diyerek kana kana yeni hikayelerle tanışmak isteyenler için bu post.

5i 10u bilmem, Venedik'e gidemeyeğimizden 'ah keşke orda olaydık' muhabbetine de girmiyorum, hem elimizde olanlar - tamam bir Venedik değil- - gerçi o da bir Cannes değil- ama göz atılmayı fazlasıyla hak ediyor. 

13-16 Eylül || PEDALfest

Bicycle Film Festival ile başlayan bu süreç festival maratonunun da en eğlenceli kısmı. Kendinizi 'The Kid with a Bike' gibi hissetmemeniz için hiçbir neden yok. Üstelik hem festival gezici (dünya metropollerinden sonra Istanbul'da), hem de siz. Altınıza bisikleti alıp Goethe Institut, GarajIstanbul ya da şehir hatları vapuruyla Büyük Ada'ya geçiyorsunuz. Tabii hatırlatmakta fayda var. Karşınıza çıkacak filmler öyle Avrupa'nın bir köşesinden 5 ödülle dönen bir Fransız filmi değil. Belgeselvari deneysel işlerle karşılaşmak maksat. He bir de kafaya iki bira dikip pedal çevirmek. Aman diyeyim alkollü çıkmayın yola :D

Program hakkında detaylı bilgi için tık. ya da tık.

13- 23 Eylül || TOPHANE BİZİ BEKLER

Açıkçası bazen kendimi Türk filmlerine kaptırmak için illa da bir festival ortamı olması şart. İki sene evvel bunun için özel bir festival düzenlense de tanıtım yetersizliğinden sanırım bir kez daha el atılmadı. Şu anda adını bile hatırlamadığım o festival yakın dönem Türk Filmleri'ni tek bir çatı altında toplarken Istanbul Modern'den, Modern Sinema filmleri ''Biz de Varız!'' mottosu altına toplayıp aslında önemli ama halkça rağbet görmeyen yurt dışı festivallerinden ödüllü filmleri bir araya getiriyor. Henüz program açıklanmamış olsa da daha önceki ''temali film haftalarında'' bizleir pek de hayal kırıklığına uğrattıkları görülmemiştir.

14 Eylül- 23 Ekim || PERA'DA BİR PARİZYEN

10 gün sinema. Fransız. Romantik. Bu festival kaçmaz desem de, filmlerin ulaşılabilinirlik seviyesi yüzünden o kadar 'aman kaçırmayın' denecek bir şey değil. ''Paris'te Gece Yarısı'' bunlardan ilki. Woody Alllen'ın realist-fantastik dünyası Paris sokakları, 20 YY kültür-sanat camiası, Hemingway ve Fitzgerald. Picasso ve Stein. Julie Delpy ve Paris'te bir Amerikalı Adam Goldberg. Üstelik çok komik. Geçtiğimiz bahar Istanbul Film Festivali'nde karşımıza çıkan ''New York'ta 2 Gün'' filminin de başlangıcı. Paris deyince, aşk, aşk deyince, şarkı. Bir başka önerme Paris deyince, Fransiz filmleri Fransız filmleri eyince Louis Garrel ve Ludivine Sagnier. Tamam bir de şuna bakın. Louis Garrel deyince threesome. Anlayacağınız Paris'te her şey mübah. Aslında liste çok eksik. Ama neyse. Daha başka hangi film var diyenler varsa? Tık.

29 Eylül- 7 Ekim || SONBAHAR'DA FESTİVAL BAŞKADIR

Spoiler/ teaser niyetinde izleyeceğimiz birkaç filmi açıklamış olsalar da asıl listeyi 10 Eylül'de görücüye çıkartacaklar. Sonrasında gelecek Lale Kart sorunları, bilet kalmadı çemkirmeleri ise Nisan'daki büyük festival öncesi ön hazırlık niyetine. Bak düşünürken stres oldum. 

SONBAHARIN 25İ

Gelecek sezonun en merkla beklenen olaylarına göz atmak şahane. Her ne kadar deniz kıyısına elveda diyecek olsak bile bu heyecanla gelecek yaz daha çabuk bile gelebilir. İşte -bence- bu sonbahar radarınıza takılması gereken 25 şey!

SİNEMA
Ekim ayının nazarımdaki en büyük olayı gerçekleşen (1)FilmEkimi Festivalidir. Geleneksel çemkirmelerim bir yana heyecanla film seçmek bile başlı başına bir olay bence. Ancak onun dışında vizyon filmleri de hiç de yavana atılır cinsten değil, ne de olsa Oscar yarışı başlasın ve Cannes ve Venedik Festivallerinde çokça bahsedilen filmlerin neye benzediklerini görelim mevsimi. Festivalden sinemaya teşrif eden ilk film Brad Pitt'in içinde yer aldığı ve yönetmenini Istanbul 74 organizasyonunda dinleyebilme şansınsa eriştiğim (2)''Killing Them Softly''.

Londra, Barcelona, Paris ve Roma. Her sonbahar yeni bir Avrupa gezisi sadece €599. Yok yok 15TL ile Woody Allen sizlere bu zevki yaşatıyor zaten. Penelope Cruz Almodovar'dan sonra Allen'ın da gözdesi olmuş olacak ki kendisini bu sefer de Roma'ya götürüyor. Bakalım "VC Barcelona" kadar çılgın, "Midnight in Paris" kadar büyüleyici olabilecek mi  (3)"To Rome With Love" ? Kadrodaki Halle Berry seçimi hayal kırıklığına neden olsa da (4)''Cloud Atlas''. Cannes'dan vizyona yeni bir Jessica Chastain şöleni (5)''Lawless''. Çekimleri Istanbul'da gerçekleşen (6)"Skyfall" veTwilight serisinin son filmi (yaşasın kabus bitti) kasım ayında vizyona girecekken sezonun en büyük ve görkemli yapımı olan (7)"The Hobbit" serisinin ilk ayağı ise Aralıkta gösterimde.
*ps. filmler boxofficeturkiye.com.tr'deki kesinleşen tarihler sonucuyla oluşturuldu. Elbette senin başka büyük bomba filmleri de mevcut. Mesela dört gözle beklediğim ''Anna Karenina''.

DERGİ
Geçtiğimiz sonbahar yine bu postu hazırlarken 'kitap' kategorisine koymuştum onu.''Irreverent'' kapsamında ülkemize gelip imza bile dağıttı. Fiyatlandırma politikası ve Conde Nast'ın koyduğu fotoğrafçı ambargosuna bakacak olursak hiçbir şey glossy eyed  Parisienne nanny rock chic Carine Roitfeld'i durdurmadı. (8)CR Fashion Book kiosklarda yer alan tüm dergilerden farklı bir konumda olarak dergi-kitap karmasıyla görücüye çıkacak. Dergi V ve Visionaire'in de bağlı bulunduğı gruptan biannual şekilde yayımlanacak. Üstelik şimdiye kadar yayımlanan teaserlar da boş yok cinsten.

SERGİ
Bienal ve sanat meraklılarına IKSVden büyük sürpriz. Bu sene ilk defa Istanbul'da düzenlenecek (9)Istanbul Tasarım Bienali anladığım kadarıyla endüstriyel işlerin sanatla birleşmesi gibi bir şey olacak.  Etkinlikler ve mekanlar her zaman olduğu gibi Istanbul'un çeşitli bölgelerine yayılacak olsa bile Istanbul Modern yine her zamanki gibi demirbaş. Bu heycanlı olay içinse ekim ayını beklemek şart.

MODA
Geçtiğimiz aylarda IMGnin Doğuş Yayın Grubu ile Türkiye'ye geldiğini duymuştuk zaten. Modaya katkılarını gelecek sezondan itibaren hissetmeye başlayacak olsak bile değişim başladı yine de. (10)Istanbul Moda Haftası tarihleri 10-13 Ekime kaydırılırken hiçbir moda başkantiyle çakışmayacak olması şu zamana kadar yapılan en büyük yenilik. Mekan da Odakule'deki çadıran Karaköy Antrepo'ya kaydırıldı. This is the winds of the change.

MÜZİK
Eylülden hemen önce Ağustos ayının son günlerinde son baharı düşlerken, kahverengi yapraklar koyu kahveler ya da biralar ama playlistte muhakkak Alanis Morisette. Yaz başında yayınladığı single ardından 4 yıl beklediğimiz yeni albümün adı (11)''Havoc and Bright Lights''.

Geçtiğimiz ay Istanbul'da konserde yepyeni albümün haberini verip yeni şarkılarını çalmışlardı, şehri terk ettikten bir hafta falan sonra zaten yeni singlelarını official olarak yayınladılar şimdi sıra albümleri (12)''Beacon''u dinlemeye geldi. Indie, rock ve dans. Two Door Cinema Club yeniden iş başında. Bana mı öyle geliyor bilmiyorum ama bu sıralar sanki müzik ortamı çok durağan. Ama eylülde bu değişicekmiş gibi duruyor. En baba gruplar arka arkaya albümlerini yayınlamaya hazırlanıyor. Muse, Pet Shop Boys, The Killers, Green Day, Mumford and Sons, Pink ve No Doubt en göze çarpanlar listesinde tepede duranlar.

KONSER
(20)Red Hot Chilli Peppers ile başlayan konser turu (21)Beirut, (21)Kings of Convenience ve (22)Röyksopp ile devam edecek. Kasımda ise (23)Jennifer Lopez Istanbul'da. Hiç burun kıvırmayın setlist check ve 00lerin başında söylediği harika şarkılar ön planda. Üstelik herkesin hep bir ağızdan söylediği tek şey "olm ben bu şarkıların hepsini ezbere biliyormuşum." Radyo Eksen ise sonbaharı muhteşem bir festival ile karşılıyor. (24)Eksen on Fair'in en bomba konuğu Bombay Bicycle Club. Yer: Küçükçiftlik. Tarih: 15 Eylül. Bu yazı yazılırken ve bu yazı yayındayken kim bilir daha kaç grup ile beraber anlaşma imzalanmıştır. God bless Babylon & Pozitif!

DİZİ
Hatırlatmakta fayda var. Şuradaki yazıda yeni sezonun yeni dizilerine ufak bir bakış atmıştım. (25)

BİRAZ BÜYÜLENMEYE NE DERSİNİZ ? @PERA MÜZESİ

''Sanat insanı yüceltemli'', ''eser ona bakanı, onu inceleyeni büyülemli'' der bazıları. Bu kelimeler karşısında inkar edemiyeceğim bir şey varsa o da dünki Pera Müzesi ziyaretimde gördüğüm eserlerin ayaklarımı yerden kesmesi.

Bugune kadar Pera Müzesi'nde gerçekleştirilen sergilerin birçoğunu gezdim (hatta bazılarını yazdım burada) ancak böylesini görmedim. Belki de hem ''Gelman Kolleksiyonu'ndan Frida Kahlo & Diego Rivera'' hem de ''Çarlık Rusyası'ndan Sahneler'' sergisini bir arada gezmem de buna etkendir.  Aslında hangisi beni daha çok etkiledi bilemicem.

Çarlık Rusya'dan: İlya Repin (Bu sergide bir çok Rus Sanatçının -19.YY ikinci yarısında yaratmış oldukları eserlerini görebilirsiniz.) Repin de onlardan sadece bir tanes.

“Benim işim dolaylı anlatım olamaz. Gözü okşayan halılar boyamak, danteller örmek, modayı izlemek, Yani Tanrı’nın armağanını tersyüz etmek. Zeitgeist’a – zamanın ruhuna- boyun eğmek…bana uymaz. Ben 60’ların insanıyım. Benim için Gogol’ün, Belinski’nin, Turgenyev’in, Tolstoy’un idealleri hala yaşıyor. Mütevazı çabam, vargücümle düşüncelerimi gerçeğe yaklaştırmaktır: Çevremdeki yaşam beni olağanüstü etkiliyor ve huzursuz kılıyor, adeta kendiliğinden tuvale akıyor. Gerçeklik öyle acımasız ki, oturup nakış motifleriyle vakti geçirmeye vicdanım elvermez- en iyisi bu işi iyi yetişmiş soylu hanımefendilere bırakalım.”

5. Katta yer alan Çarlık Rusyası'ndan Sahneler seçkisi insana Tolstoy ya da Dostoyevski romanı okur hissi veriyor. Sayfaları çevirdikçe, tablolara baktıkça farklı hikayeler ... Bir tarih delisi olarak benim hayran kalmamam elde bile değildi, sanki fotoğraf kareleri inceler gibi ...

Frida / Diego 'da ise herkesi olduğu gibi beni de etkileyen Kahlo'nun yaşamı ve otoportreleri oldu. Ah bir de not almayı unuttuğum o küçük bebek tablosu. Sergide karşılaştığım sürpriz ise 30lı yıllarda ünlü fotoğrafçılara poz verdiği kareler oldu. Bir de benden ufak bir tavsiye, birçoğunuz Salma Hayek'in başrolünü paylaştığı ''Frida'' filmini seyredip oradaki müziklere hayran kalmıştır sanırım. Gitmeden önce ipod'unuza yükleyin ve soundtracki dinleyerek bakın o tablolara. Hayran hayran izleyin sanki Frida gerçekten karşınızdaymış gibi.

Sergileri gezerken daimi sergide yer alan ''Kaplumbağ Terbiyecisi''ni de ziyaret etmeyi unutmayın.

Bu arada Pera Müzesi'nin de bir blogu varmış. Hatta Frida / Diego sergisinin hazırlanma aşaması falan da yer alıyor. Meraklılara duyurulur. Tık.

VAHAP AVŞAR @ RAMPA ISTANBUL - BU AY SONA ERMEDEN

Daha önce RampaIstanbul'dan ve orada açılan sergilerden söz etmiştim. İşte yeni bir tanesi daha. 5 Şubata kadar gezebileceğiniz sergi Vahap Avşar'ın ilk Istanbul kişisel sergisi, aynı zamanda en önemli işlerinin de bir arada toplandığı için gayet dikkat çekici.

Popüler Kültür ve modern sanatı bir araya getirerek  Atatürk'e, dine ve militarizme bile göndermeler yapılmış. Serginin en dikkat çekici yanı ise tenekelerden oluşturulmuş eserler ki bunlardan biri de -alfabe- . Aslında oldukça ikonik.

sergiyi salı-cumartesi 11:00-19:00 saatleri arasında gezebilirsiniz.

rampaistanbul.com

BU AY SONA ERMEDEN ! @PAUL KASMIN

I just didn't want to be normal, look like others in the school ! That's made all the difference.

Akaretlerin çehresinin son zamanlarda ne kadar değiştiğini hepimiz biliyoruz. Ardarda açılmaya başlanan sanat galerilerine eklenenlerden biri de Paul Kasmin oldu. Bizlere galerilerinde sundukları David LaChapelle sergisi ise kendiler için büyük bir kutlama ve başarı olsa gerek. Bizlere de hediye ve sürpriz.

Fotoğraflarında seks ve provakasyonu sıkça kullanan Chapelle'nin Istanbul'da sergilenen işleri de bunlara en iyi örnekti. Serginin başlığı ''Documents of Desire & Disaster''. Yanına bir de ''lust'' eklense çok iyi olurmuş. Aslında popüler kültür ve biraz da cinsellik ön planda. Bir de fotoğrafın içine girip o dünyaya dalın. Ahlaki ve politik mesajlar aslında o kadar fazla ki !

Yazıyı oldukça geç yazıyorum, çünkü galeriye henüz gidebildim. Hem de son haftasında. 29 Ocağa kadar devam edecek olan sergiye siz de gitmek için elinizi çabuk tutsanız iyi edersiniz.

David LaChapelle'yi tanımıyorsanız ise kendisinin ''para kazanmak için'' Vogue'a moda çekimleri gerçekleştirdiğini ve Agilera'nın ''Dirty'' J.Lo'nun ''Im Glad'' ve ''Do It Well'' gibi fazlaca ileriye gittiği videolarını çektiğini söylesem bir sempati duyabilirsiniz her halde. Yine en azından fotoğrafçının - bu sanatçının- kendisini tanımıyorsanız Madonna'dan, Britney Spears'a, Lady GaGa'dan, Sarah Jessica Parker ve Drew Barrymore'a kadar birçok ünlüyü ve modeli fotoğrafladığını ve bunları galeride görebileceğinzi belirtmeliyim.

I didn't think that they would accept me to the art galleries as I shoot Britney Spears, Paris Hilton etc.

Galeriye bu kadar geç gitmiş olabilirim, ancak açılıştan hemen sonraki gün Mimar Sinan Üniversitesi; Güzel Sanatlar Fakültesi'nde gerçekleştirdiği konferansta hazırolda bulunduğumu belirtmeliyim. Dinlerken kendinden bir kaç not almıştım. (Bknz. bold ve italik cümleler).

no nakedness for pornography

• Sanatçı, motivasyonun dünyaya daha başka (değişik) ne verebilirim fikri olduğunu söylüyo. (Fazla didaktik bir cümle olduğunun farkındayım.) 
• How you gonna live your life ? Just don't text and tweet.

Bu cümle de sürekli çalınnı yapanlara gelsin:

  ''Life is my inspiration''.

pics taken via google images. // david lachapelle

görsellerden bazılar sergide de mevcut. 

İÇİMDEKİ DÜŞMAN ?

Yazmak için geç kaldığımı biliyorum ancak eğer henüz gitmediyseniz geç kalmış sayılmazsınız. Sürekli ikinci evim olarak bahsettiğim IstanbulModern'de 10 Kasım'dan itibaren Kutluğ Ataman: İçimdeki Düşman retrospektifini görme imkanımız var - (ki 6 Mart'a kadar devam ediyor). Türkiye'de bugüne kadar gerçekleştirmiş olduğu en kapsamlı sergi olmasından ötürü beni heyecanlandıran bu etkinliğe katılmasam olmazdı. Video enstalasyonlarının bir araya geldiği sergide birçok şeyi de sorgulama hissiyatı oluştu ben de !

''Modern Sanat böyle mi oluyormuş ?'' Ya da ''bu mudur modern sanat ?'' diyerekten sergiyi gezdiğimi itiraf etmeliyim. (aman yanlış anlaşılmasın küçümser gözle falan değil, bildiğin gerçek anlamlı soru sordum). Sadece, videolardan oluşmuş bir sergiyi ilk kez gezdiğim için bu konuda biraz da ''Kezban'' gibi davrandığımı da belirtmeliyim.

Aşağıda, görmüş olduğum 11 farklı enstelasyonlardan en ilgimi çekenler hakkında yazmak istedim.

PERUK TAKAN KADINLAR: 4 farklı altyapıdan 4 farklı kadın. Kendilerini bastırmak zorunda olan kadınların yansıtıldığı bu enstelasyonda karşımıza çıkanların ortak noktası ise perukların ardına saklanmaları ve Türkiye'nin gerçek bir yüzünü, kimlik sorununu yansıtmış olmaları. Biri transeksüel topluluğu aktivisti, bir diğeri üniversitelerde türban sorunu nedeniyle peruk takmak zorunda kalan kadın, başka bir tanesi 70 olayları nedeniyle siyasi olaylardan kaçmak için kılık değiştirmiş ve sonuncusu kemoterapi nedeniyle peruk takan bir kadın. Kısacası bir Türkiye mozağiyi. Belki de farklı ekranlarda bu 4 kadını yansıtmak, sorunlara ilgi çekmek için en anlaşılır ve karşı tarafa geçirilebilir yoldur. Tabi eğer ortaya çıkarmak istediğiniz şeyler bir şeyler anlatma derdindeyseniz.

TÜRK LOKUMU: Baştan aşağı parıl parıl parlayan ''belli bir kesmin zevkine hitap eden'' bayağı süslenmiş bir dansöz karakteri. Sanatçının kendisinin kamera karşısına geçip iki çift laf etmeden dans ettiği / kıvırttığı bir enstelasyon. Kıyafetin altın püskülleri oynaşırken saçlar havada adeta ahenkle dans eder. İşte yine toplumda bir öteki figürü. İşte tam da bunu izlerken itiraf etmem gerekirse ''hade be böyle şey mi olur?'' dedim. Açın youtube'u bu tarz bir sürü video var. En son Afro-amerikan bir çocuk da Hadise'yi böyle çizmişti. Tamam, tamam. şaka yaptım. Demek böyle ''çıkıntı'' yapabilecek şeyler de sanatmış. Yıllar önce modern sanat müzelerinde klozetler de sergilenmiş (tabi sanatçıların yaptığı) sanırım bu da o hesap. (Yeniden söylüyorum, yanlış anlaşılmak istemem, hade ordan bu da sanat mı demedim.) Hiç kuşkusuz göbek dansı yeniden bazı noktaları eleştirmek için çok anlamlı ve yerinde bir imge.

99 AD: 5 farklı ekran ve gözleri kapalı halde öne arkaya sallanan bir adam. 5 farklı ekran da 5 farklı ruh hali ile sallanan adamın bulunduğu bu enstelasyonun ne demek istediğini ciddi anlamda anlayamadım ? Sizce yazar burda ne demek istemiş hocam ?

RUHUMA ASLA: Eski Türk filmlerine göndermeler ve bir travestinin nasıl durumlar içinde yaşadığı anlatılıyor.  Ceyhan ve onun ilginç !, yabancılaştırılmış hayat hikayesi.  Tecavüz sahnelerinin parodisi, cinsel belirsizlik temaları, beyoğlunun arka sokaklarında ve karakollarda yaşanılan çirkin hatıralar. Bence mutlaka seyredilmesi gereken bir belgesel. Bu arada Ceylan, erkek olarak doğmuş, ''efemine'' davranışlar sergilediği için babadan ve daha sonra polisten şiddet görmüş. (Edebiyattan bana çok tanıdık geldi. Baba-Polis-Devlet).

Vakit ayırın gidin görün gezin. Yeni sergiler de eklenmiş. Finaller bitsin onları da gezip aktaracağım. Haftasonu gelmişken henüz plan yapmamışken ''neden olmasın ?'' derim.

ISTANBUL'DAN GERİYE NE KALDI Kİ ...

İstanbulModern bu sefer yine pek değişik bir tema uygulamış ve Istanbul'da her gün önlerinden geçtiğimiz ancak kimlere ait olduğunu bilmediğimiz o binaları bir araya toplamış. Bu biribirinden güzel mimarilerin ortak noktası ise hepsinin Ermeni Mimarlar tarafından yapılmış olması. Sergide bu sefer bir de bilgilendirmeler ve broşürler sadece Türkçe ve İngilizce değil Ermenice tercümesi de sizleri bekliyor olacak. Peki hangi yapılar Ermeni mimarlar tarafından yapıldı diye merak ediyorsanız içlerinden bazılar. İşte Batılılaşan Istanbul'un Ermeni Mimarları tarafından yapılmış mimari örenkler.

DolmaBahçe Sarayı

Beyazıt Kulesi

İstanbul’u olağanüstü yapan bir başka özelliği ise “insan yapımı”. Yani, mimarisi; şehre kimliğini veren binaları.

“Allah vergisi” ile “insan eli”nin “izdivacı’nın ürünü bir şaheser İstanbul.

Şimdi sıkı durun. İstanbul’u eşsiz kılan o “insan eli”nin yapımlarına ve üzerindeki imzalarabir göz atalım.

Haliç çevresinden başlayalım; Cibali Tütün Fabrikası binası (bugünkü Kadir HasÜniversitesi). Mimar Hovsep Aznavur. Aynı imzayı Sirkeci’deki tarihi Sansaryan Hanı’nın ve Fener’deki ünlü çelik döküm Bulgar Kilisesi’nin de üzerinde görüyoruz. Ve, bir deGalatasaray’ın bensersiz binası Mısır Apartmanı’nda.

Haliç’in karşı kıyısına hükmeden Kasımpaşa Deniz Hastanesi’nin mimarının adı AdamTahtacıyan. Tünel’deki Hidivyal Plas’ın mimarı da o. Tünel’e adını verdiren Metro Han’ınmimarı ise Mikayel Nurican.

Kadıköy’ün en tarihi mekanlarının başında gelen Süreyya Sineması’nı Keğam Kavafyan yapmış. Kadıköy Belediye Binası’nı ise Yetvart Terziyan. Fatih Belediye Binası’nı da.

Büyükada İskelesi’nin imzası Mihran Azaryan’a ait. Bugün Büyükdere’de Sadberk HanımMüzesi olan güzel binanın orijinal adı Azaryan Yalısı, mimarı ise Andon Kazazyan.

Süreyya Sineması / Operası

Kadıköy Belediye Binası

Akaretler

Gelelim “Osmanlı Saray mimarları” olan Balyan ailesine.

Garabed Amira Balyan imzasını taşıyan yapılar: Dolmabahçe Camii, II. MahmudTürbesi-Çemberlitaş, Harbiye Mektebi-Harbiye, Kuleli Süvari Kışları (bugün Kuleli AskeriLisesi)-Vaniköy, Dolmabahçe Sarayı!

Krikor Amira Balyan’ın yaptıkları: Nusretiye Camii-Tophane, Selimiye Kışlası-Üsküdar.

Gelelim Nigoğos Balyan’a: Küçüksu Kasrı, Dolmabahçe Sarayı’nın o muhteşem işlemeli Saltanat Kapısı ve o muazzam avizenin indiği Muayede Salonu. Ihlamur Kasrı.

Sırayı Sarkis Balyan alıyor: Beylerbeyi Sarayı, Akaretler, Maçka Karakolhanesi veSilahhanesi (bugün İTÜ İşletme Fakültesi ve İTÜ Yabancı Diller Okulu), Sadabad Camii-Kağıthane, Harbiye Nezareti (bugün İstanbul Üniversitesi Rektörlük binası), Çırağan Sarayı.

Unutmadan, en eski Balyan’lardan birinin, Senekerim Balyan’ın İstanbul’a attığı silinmez bir imza var: Beyazıt Kulesi!.

Çırağan Sarayı

İstanbul’daki Anadolu

Bu arada Balyan ailesinin kökeninin Kayseri’nin Derevenk’inden olduğunu da İstanbulModern’deki sergiyi gezerken öğrenip, düşüncelere daldım. Derevenk, Talas’ta bizim okulun hemen arkasında, sık sık gezintiye çıktığımız vadi idi.

İstanbul’un İstanbul olmasında Anadolu Ermenileri’nin –Sinan’dan Balyan’lara- tartışılmazkatkısının önünde saygı ile eğilmeliyiz ve 1915’in ülkemizi nasıl “çölleştirmiş” olduğununüzerinde hepimiz düşünmeliyiz.

Bütün katliamların, her türlü “soykırım”ın, her türlü zulüm ve “inkar”ın ve “yalan tarih”in ülkemiz için nasıl bir “yoksulluğa” yol açmış olduğunu hissetmeliyiz.

Gidin İstanbul’a “İstanbul’un Ermeni Mimarları” sergisini gezin. “Yalanda yaşama”nındışına çıktığınızı görürsünüz. “İç huzur”a erersiniz.

İstanbul’u artık daha farklı gözle seyreder, başka türlü yaşarsınız.

“İç barış”a doğru nasıl yol alabileceğimizi keşfetmeye başlarsınız... 

Elbette bunlarla sınırlı değil ... adalarda çeşitli binalar, kiliseler, okullar ve hatta camiler. Ihlamur Kasrı, Küçük Su Kasrı ise bir diğer yapılar. Çeşitli türbeler, Beyoğlu'ndaki Mısır Apartmanı ve Eski Tütün Fabrikası yani Kadir Has Üniversitesi de örnek verebileceğim diğer mimari örnekler.

Müze içerisinde yer alan bir diğer sergi ise Ani Çelik Arevyan'a ait olan ''Ayna, Çağdaş Sanatta Bir Anladım Dili'' adlı sergi.

Kutluğ Ataman'a ise daha sonra başka bir yazıda yer vericem.

ITALIK YAZILAR: HÜRRİYET'TEN ALINMIŞTIR: http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/16496722.asp

RAMPA ISTANBUL'DA AHMET ORAN

Daha önce şurdaki yazımda sizlere Rampa Istanbul hakkında yazmıştım. (Tık).

İşte şimdi yeni bir sergi daha. Aslında yazmakta geç kaldım, zira Kasım başında sergilenmeye başlayan Ahmet Oran tabloları Aralığın ortalalarına kadar sizlerle buluşabilecek. - 18 Aralık son gün !!!!

Akaretlerin hemen orda bulunan bu depovari sanat galerisininin gri duvarlarını bu sefer Ahmet Oran canlandırıyor. Canlandırıyor dedim, çünkü o renksiz tuvaller doğanın size sunduğu bütün renklerle can buluyor.

Bence sergi bitmeden ufak bir ziyarette bulunabilirsiniz.

Basın Bülteni'nden;
1957 yılında Çanakkale’de doğan Oran, 1980’de İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi’nden mezun oldu. Sonrasında çalışmalarına Viyana Tatbiki Sanatlar Yüksek Okulu’nda devam eden Oran 1980’lerin ortasından itibaren ağırlıklı olarak Avusturya’da olmak üzere 30’u aşkın kişisel sergi açtı; 25 karma sergide eserleri yer aldı.


Ahmet Oran, monokrom renk tabakalarını siyah zeminin üzerine birbirinin peşi sıra taşıyor, tuvali katman katman maviyle, kırmızıyla, sarıyla veya griyle kaplıyor. Kimi zaman monokrom kalan, kimi zaman da yüzeyde çok renkli bir örgü meydana getiren son katman da tuvale taşınıp işlendikten sonra sanatçı, kendisinin de ifade ettiği gibi, “resmi açmaya” başlıyor. Aynı anda birden fazla tuval üzerinde resim yapan Oran, farklı   spatüllerle ve çeşitli büyüklükteki ahşap parçalarıyla çalışan bir sanatçı. Bu ahşap parçalarıyla tuvalin kabuğunu soymak suretiyle resimde geniş bantlar meydana getiriyor. Açığa çıkan renkler farklı yoğunluklarda, karışımlarda ve yapılarda görünür hale geliyor.

30’u aşkın tuvale yer veren bu sergi, aynı zamanda sanatçının 5 yıl aradan sonra İstanbul’da açacağı ilk kişisel sergisi olma özelliğini de taşıyor.

Sergiyi; 18 Arlık'a kadar Pazar- Pazartesi dışında 11.00 - 19.00 saatleri arasında gezebilirsiniz. Öğle yemeği ya da iş çıkışında biraz keyiflenmek için iyi bir öneri sanırım ha ?

RAMPA ISTANBUL

Gün geçer de Istanbul sanattan eksik bir gün geçirebilir mi ? Bu seferki rotamız ise RampaIstanbul. Akaretlerin o kendine çeken güzel havasında yer alan bu galeriyi gezmezsek elbette eksik kalırız. Hem de kendisi oldukça yeni bir mekan sayılır.

Rampa'ya gitme sebebiniz ise hem galerinin ikinci hem de Güçlü Öztekin 4. kişisel sergisi   ‘kAPLANKADİLAk - Pis bir adamdı ama ellerini iyi yıkardı’ 'yı ziyaret etmek. 18 Eylül'den beridir sergilenen eserler 23 Ekim'e kadar galeride sizleri bekliyor olacak.

Sanatçı kağıt üzerine akrilik ya da karışık teknikle ortaya çıkardığı işleri galeride tekrar işlemden geçirerek izleyiciye sunuyor. Öztekin, kAPLANKADİLAk  için mekanı performatif bir alan olarak kullanıyor. Sanatçıya göre, sergilenmemiş olan yapıtlar ham haldedir; eserlerin sergide bir araya gelip bütün bir etkiye kavuşabilmeleri için yeniden işleme sokulmaları gerekir. Sanatçı bu işlemi serginin hazırlanma sürecinde galeride geçireceği bir ay içerisinde gerçekleştirecek.

Kağıdı malzeme olarak kullanan sanatçı, kağıda uyguladığı kuvveti duvarlara da uygulayarak mekanı mekanda çalışarak kurguluyor, bu anlamda fiziksel zemin de başlıbaşına bir malzemeye dönüşüyor.

Peki serginin sahibi kimdir diyorsanız: Güçlü Öztekin 1978 yılında Eskişehir’de doğdu. Mimar Sinan Üniversitesi Resim bölümünden mezun olan sanatçı çeşitli karma ve kişisel sergilerle adını çağdaş sanat dünyasında duyurmaya devam ediyor

Gitmeden önce ufak bir hatırlatma ! Şair Nedim Caddesi'nde bunan galeri pazar ve pazartesi günleri ziyaretçilere kapalı. Şuradan galerinin internet sayfasına tıklayabilirsiniz. http://www.rampaistanbul.com/

Gidin, görün, gezin derim ben.

DICE KAYEK || ISTANBUL MODERN

Biliyorum biliyorum, gitmeye geç kaldım, hatta yayınlamaya da ... Hatta yarın son gün sanırım. Ama eğer henüz siz de gitmediyseniz bence bugün bir kez daha yolunuzu modern sanatlar mabedi olan Istanbul Modern'e düşürün. Hem gelecek hafta başlayacak olan TransitHayatlar temalı sinema programını edinirsiniz, hem yeniden Hüseyin Çağlayan'ın muazzam koleksiyonuna göz atarsınız, daimi sergilerde gözden kaçan detayları yakalayıp modayı bir kez daha sanatla buluşturan IstanbulModern'e teşekkür edip bu güzelim şehri kıyafetlere taşıyan Dice Kayek sergisini gezip sonra da 5 çayınızda kendinize muhteşem manzaralı cafe'sinde yer edinebilirsiniz.

IstanbulKontrast temalı serginin içinde Dice Kayek, Istanbulu ve şehrin tarihini bir kez daha yorumluyor. Bunlar  danteller, parlak taşlar, tüller, saten kumaşlar 12 farklı temada 26 değişik tasarımla karşımıza çıkıyor ve her biri bizlere 7 tepeli şehri tekrardan anlatıyor. Temalar ise: Kubbe, Itanbul Geceleri, Kumru, ıstanbul Çiçekleri, Istanbul Modern, Dolmabahçe, Galata Köprüsü, Ayasofya, Lokum, Kaftan, Topkapı ve Boğaziçi. Istanbul daha başka nasıl anlatılabilinir ki ?

Sergiyi gezerken ise tasarımlar hakkında ufak anektodları, bilgileri Elif Şafak'ın (Şafağın) kaleminden, dilinden okuyabilirsiniz.

Serginin açılış gecesinden görüntüleri ise şuradaki yazımda bulabilirsiniz. Tık. 

resimler google images'dan alınmıştır. 

MODERN İSTANBUL'DA HÜSEYİN ÇAĞLAYAN

Görseller İstanbulModern tarafından sergilenen Hussein Chalayan1994-2010 (Hüseyin Çağlayan) sergisinden. Aynı şekilde yine basına verilen bu resimler onun geçmiş senelerde hazırlamış olduğu koleksiyonlardan. Ancak bunlar bile onun sadece bir modacı olmadığına kanıt. Zaten kendisi de tasarımcıyım ve ''sanırım'' sanatçıyım diyor. Küratörlüğünü Donna Loveday'in yapmnış olduğu sergi boyunca aynı zamanda çeşitli kısa filmler de izleyebilirsiniz. Kısa filmlerinde ise muhteşem kadınlar Bennu Gerede ve Tilda Swinton ile karşılaşabilirsiniz.

Hayatı sorgulayan ve bizleri 21. YYda düşündüren konuları (ki oldukça geniş bir yelpaze) en iyi nasıl aktarabilirim, ya da yansıtabilirim derken sanatı seçen Çağlayan tam anlamıyla enfes bir seçki hazırlamış.

Sergi içierisinde beni en fazla derinden etkileyenler ise ''Readings''; Bennu Gerede'nin yer aldığı filmler -ki bunlardan biri androjen bir figürü canlandırdığı ''Place to Passage''-, film ayrıca Londra'da başlayan ve İstanbul'da son bulan bir yolculuğu konu alıyor. Bunun dışında ilgi çekici bir diğer şey ise S/S '07 koleksiyonu. Koleksiyonda Lady GaGa'nın da kullandığı balonlu elbise ve de sanırım manyetik bazı şeyler sayesinde podyumda şekil değiştiren kıyafetler bulunuyor. Bu bölümde etrafımda bulunan tursitler falan bile sürekli ''whoa'' gibi tepkilerde bulunup alkışladılar. Evet cidden yaptılar bunu.

Modayı, teknolojiyi, bilimi, geçmişi ve futuristik tarzı ... bunları ve bir çoğunu bir arada daha başka nerede görebilirsiniz ki ? Bi an evvel gidin ben derim size :) Sonuç mu ? Cidden tatmin edici. Bir kez daha gitmek ve görmek için planlarımı yapmaya başladım bile.

BIRAZ DA SANAT ...

Geçtiğimiz hafta sonu SATC 2 seyetmek ve Efes One Love'a katılmak dışında IstanbulModern, Pera Müzesi ve Taksim Cumhuriyet Sanat Galerisine de gittim.

IstanbulModern'de bir kez daha ''Yeni Yapıtlar, Yeni Ufuklar''ı gezdikten sonra yeni açılan ''Yol'' fotoğraf sergisini gezdim. Ki Eylül ayına kadar hala şansınız var. Değişik ülkeler, değişik metropoller ve yolları anlatan sıfatlar. Fotoğraflara meraklıysanız. ''Must see''.

Pera Müzesinde ise 18 Temmuz'a kadar ''ben şişmanları çizmiş olmak için şişman karakterleri kullanıyor değilim, sadece renkleri daha fazla ve güzel kullanabilmek için şişmanları resmediyorum'' diyen Botero sergisine göz atabilirsiniz. Renklerin birbirleriyle dansı gerçekten olağanüstü.

Taksim Cumhuriyet Sanat Galerisini de yeni keşfettim diyebilirim. Daha doğrusu yerini biliyordum ama ismini :) Geçtiğimiz hafta sonuna kadar Filateli'de Sinema ve Sinema'nın Büyüsü konulu segiler yer almaktaydı. Sinemanın eskimeyen yüzleri ve efsanelerinin resmi geçit yaptığı sergide, ünlü yüzler için oluşturulmuş pullar, filimlerin yan ürünleri ve tüm zamanların en iyi filmleri konulu video da yer almkataydı. Bu sergiyi kaçırdınız ama yeni sergiler için TCSG'ini izlemeye devam edin dilerseniz.

PICASSO ISTANBULDA !!

Geçtiğimiz yıl ayaklarımıza kadar gelen ve benim gitmediğim Salvador Dali sergisinin vermiş olduğu eziklik nedeniyle -(ki bu ezikliği halen üstümden atamadım) bu sene hiç vakit kaybetmeden hemen Pera Müzesi'nde sergilenen Picasso yapıtlarını görmeye gittim.

18 Nisan'a kadar sergilenmeye devam edecek sergide Picasso/ Suite Vollard Gravürlerini görme şansına sahipsiniz. Heykeltraş figürlerinin ve Minotor betimlemelerinin bol olduğu eserlerde bolca erotizm, aşk, çıplaklık ve mitolojik fügürler/ göndermelere de rastlayabilirsiniz. Bunlar dışında Ambroise Vollard portreleri, Aşk Savaşı ve Rembrandt temali diğer eserleri de görebilirsiniz.

Pera Müzesine kadar gitmişken Küthaya Çini ve Porselen Koleksiyonu, Düşlerin Kenti: İstanbul (ki muazzam tablolar var) ve de yine 18 Nisan'a kadar sergilenecek Hipodrom/ At Meydanı: İstanbul'un Tarih Sahnesi adlı sergileri de gezebilirsiniz.

Ve son olarak 18/ 28 Mart tarihleri arasında Filmsel Anlatılar adlı film gösterilerine de katılabilirsiniz, ki yine bu filmler kapsamında Picasso eserlerinden etkilenmiş yönetmenlerin filmlerini izlemeniz mümkün.