TOP 10 FASHION MAGAZINE COVERS OF 2012

Senenin en iyi dergi kapaklarında geldik son raunda. Aynı zamanda en zorlandığım listenin bu olduğunu da tahmin edebilirsiniz. Zaten diğer üç listenin hazırlanmasına bu liste ön ayak oldu.  Başta anlaşalım dünyanın en saf güzelliğine sahip olan Hollandalı Lara Stone'u kategori dışı bırakmak zorunda kaldım. Yoksa top 10'umu kendisine ayırabilirdim. Noomi Rapace'ten hiç hoşlanmadığım için Dazed&Confused'un Haziran kapağı da çöpe gitti. Oysa ortaya çıkan iş pek şahaneydi. Gisele Bündchen'in kapakta yer aldığı seksi mi seksi Vogue Paris; Haziran/ Temmuz kapağını, Metal; Fall issue ve Penenlope Cruz'lu Bazaar USA Subs Cover'ı neden seçmediğimi de bilmiyorum. (Yer yok yer.)

Her neyse. Son listenin geri sayımına başlamadan önce hatırlamakta fayda var.

Glossy Newstands/ Tarsha'nın seçkisi

En Tartışmalı Kapaklar

En iyi Erkek Dergisi Kapakları

Yılın En İyi Dergi Kapakları

#10 Interview: September // Emma Stone by Mikael Jansson

Rus ancak özellikle de Alman edisyonları bir anda markanın değerini baltalamaya çalışırken Amerikan edisyon bu lekelemeden sıyrılmak adına arka arkaya senenin en iyi kapaklarını üretti.  K-Stew/ Charlize, Brad Pitt, Fassbender ve G Hedlund kapakları buna en iyi örnekler. Derginin eylül kapağı Emma Stone'u hiç olmadığı kadar farklı gösterirken kapak Sade'nin "Soldier of Love" kapağının fotokopi çekilmiş halini anımsatıyor.

   

#9 Flair: October //Mariacarla Boscono by Juergen Teller

Geçtiğimiz sonbahar "relaunch" edilen Flair ilk sayısında "play safe" mottosunu uygulayarak ortaya şahane bir kompozisyon çıkartmıştı. Teller'ın kadrajı, kurgu, renkler ve hamile bir Mariacarla. The goddess of fertility.

 #8 Garage: Fall/ Winter // by Nick Knight

Dasha Zhukova'nın sonsuz kreatif düşüncüleri doğrultusunda yayıma hazırlanan Garage; Nick Knight önderliğinde teknolojinin tüm nimetlerine atıfta bulunarak senenin en dikkat çekici kapaklarından birini sunuyor.

#7 W Magazine: March // Kate Moss by Steven Klein

Moda'nın kutsal kitabı kapakta "Kutsal Kitap" göndermesi yaparsa. "The Devil Inside Her" mü? Yoksa "Good Kate?" mi seçiminiz. Çarpıcı olması bakımından başka hiçbir kapak bu sayının önüne geçemedi.

#6 Oyster: October // Hanne Gaby Odiele by Will Davidson

2012 yılında birçok derginin "Let's get digital", "Let's get surreal" ve "Let's get graphic" dediğini görmüşsünüzdür. 101. sayısında Oyster da açtıkları yeni döneme yeni sanat anlayışıyla merhaba diyor. Renkler biraz da sulu boyayı çağrıştırıyor. 

#5 V Magazine: Winter // Scarlett Johansson by Jean Paul Goude

Kuşkusuz yılın en kreatif kapağı. Son zamanlarda sıkça "V shaped" obje ve "o an"lara kendimi şartlayıp bu tarz kareleri yakalamam konusunda bana ilham veren V belki de uzun zaman sonra ilk defa bu kadar güzel bir kapak yaptı. Fikir önceden tasarlandı mı? Yoksa kendiliğinden mi gelişti merak da etmiyor değilim. Ama tek kelimeyle "Harika ya!"

#4 Dansk: Spring/ Summer // Freja Beha Erichsen by Christian Brylle

Moda dergilerine hep az biraz "affordable art" ya da "ulaşılabilir sanat" olarak bakmışımdır. Bu yüzden editörlerden de ricam olucak. Ses getirmek için paranızı Testino gibi yaratıcılıktan yoksun büyük fotoğrafçılara yatırmakla vaktinizi kaybetmeyin. Türü ne olursa olsun "Makalesiz dergi bir hiçtir!" Türü ne olursa olsun "Dergide basılan her fotoğraf sanat eseri niteliğinde olmalıdır." Danimarkalı Dansk 10. yılını 12 farklı kapakla kutluyor.

#3 Pop: Fall/ Winter // Sui He by Viviane Sasssen

Bir benzeri Acne'den gelmişti. Olsun akıllara zarar. "I am an art object!"

#2 Vogue Türkiye: Kasım 2012 // Taner Ceylan  

Ohh Persephone!

What a fragile

Yet strong persona

you do have!

Dark as Hades

Delicate as Spring!

Mart 2011'de "Bir senedir biz cüret ediyoruz!" mottosuyla birinci yaşını kutlayan Vogue Türkiye asıl cüretkar adımı geçtiğimiz ay attı, sadece Vogue tarihine değil Türk dergicilik tarihine de cüretkar bir iz bıraktılar bu sayede. Angelina Jolie, Lara Stone, Natasha Poly ve Leatitia Casta ile yılın en iyi kapaklarını hazırlayan Vogue Türkiye son noktayı ise Taner Ceylan ile koydu. Sayı şimdiye kadar hazırlanan en iyi içeriğe sahip olurken sadece Türk Vogue'u anlamında değil tüm dergiler açısından da senenin en ilham verici dergi sayısı oldu.

***

Zirveye geçmeden önce ise şunu söylemek isterim. Sene boyunca "mainstream moda dergisi" kapsamında en iyi dergi kapaklarını hazırlayan Harper's Bazaar İspanya'yı okuyabilme fırsatı bulduğumda aslında içerik anlamında beni şaşırttığını gördüm. O ihtişamlı kapakların altında meğer cılız içerikle yatıyormuş. Dolayısıyla kapağa geçmeden önce de şunu sıralamak isterim.

İçerik anlamında hazırlanmış en baba-ilham verici "Haydi, let's save the world!" dedirten sayılar şunlardır.

Bristish Vogue September Issue

Vogue Paris May

Love Magazine Fall 

Interview October/ November

Vogue Hommes Int. Fall/ Winter

Vogue Türkiye November

***

#1 Vogue Italia: February // Laura Kampman by Steven Meisel

Başarılı kapaklar ve ilham veren işler açısından 2011 yılında ivmesi düşen Vogue Italia 2012'de 12'de 11 muhteşem kapak yaptı. Geri kalan bir tanesinde de Isabella Rosellini'yi kapağa çıkarttı. E daha ne olsun!

Konsept işler. Konulu kapaklar. Bir de Gordon von Steiner'ın hazırlamış olduğu muhteşem kapak videoları. Bir numaralı aktrisler, en yeni modeller. Fotoğraftan sanat yaratan isimler ve Franca Sozzani'nin geniş bakış açısı. Sen çok yaşa Vogue Italia.

PS: Love Magazine'i listede görememiş olabilirsiniz.

O halde

Spring Summer, Birbirlerine sarılan Kate Moss ve Lara Stone

Fall Winter, Ayrı ayrı Lady Mary ve Lady Sybil, Downton Abbey Cast kapakları

eh pardon da 

GERİ KALAN HER ŞEY İÇİN MASTERCARD 

GOLDEN GLOBE ADAYLIKLARI

Eyaletler ve birlikler birer birer "eleştirmen" ödüllerini açıklayadursun mainstream ödüllerin adaylıkları da bizlere "Christmas ruhu" gibi "Oscar Ruhu"nu yavaş yavaş aşılamaya başladı. Geçtiğimiz günlerde açıklanan Indie Spirit Adaylıklarından sonra dün ve bügün açıklanan Screen Actors Guild Awards ve Golden Globe adaylıkları 24 Şubat gecesi karşılaşacaklarımıza dair birkaç ipucu vermeye başladı.

"The Master" ve "Anna Karenina": PR ve ses getirmek açısından yayınlanmadan önce haklarında çok fazla yaygara koparılsa da ikisi de ödül sezonunu domine eden filmler olmaktan çok öte bir yerlerde.

Nasıl ki Türk izleyicisini 10 numaradan vurmak için ağlak olmak şart Amerikan izleyicisini kendine çekebilmek için de savaş ve Irak üzerine bir şeyler söylemek gerekiyor. Karşısındakiler yılın en iyi yapımları olsa da "Zero Dark Thirty"nin tüm ödülleri toplayacak olma bahisleri bir hayli yüksek. Öte yandan filmi bu denli itici kılan bir diğer özellik de Kathryn Bigelow'un iki sefer üst üste aynı hikayeyi çekmiş olma hevesi. Jessica Chastain ardı arkası kesilmeyen başarılı rollerle ödül anlamında emeğinin karşılığını pek alamasa da yine bir savaş filminde oynuyor oluşu onun da yüzünü güldürebilir. Yine de muhtemelen izlemeyeceğim filmle ödül alması performansını kaçıracağımdan da bünyemde derin yaralar bırakacağa benziyor.

Salmon Fishing in Yemen

Komedi/ Müzikal dalı ise şahsen benim yüzümü en fazla güldüren kategori oldu. Ewan McGregor ve Emily Blunt'ı bir araya getiren "Salmon Fishing in Yemen"in ve muazzam oyuncu(luk)ların yer aldığı "The Best Exotic Marigold Hotel"in paspas altı edilmemiş olması çok hoş. Öte yandan indie duruşu "Moonrise Kingdom"ı diğer büyük yapımların yanında ezdirmediği için de alkış. Akış bakımından çokça MK'a benzettiğim "Beasts of the Southern Wild"ın da listede -kadın oyuncu dalında bile- yer almayışı üzücü ama. (Gerçi onun dalı bura değil de MK bilinç akışı yaptırdı.)

Ewan McGregor'un oynadığı yapımlar ödül sezonlarında daima ön plana çıksa da kişisel idolümün kırmızı halı üzerinde henüz doğru dürüst bir heykelcikle poz veremeyiş oluşu benim canımı çok sıkıyor. "Versatility" anlamında çağın en büyük aktörlerinin başında gelen McGregor'un kara bahtı Leonardo Di Caprio ve Brad Pitt ile yarışır. Yine "Killing Them Softly" ve Matthew McConaughey'nin ortalıklarda olmayışını da garipsedim.

Öte yandan fragmanının tüm filmi ele verdiğini var sayarsak -gerçi önermenin durumla bir alakası yok ama- Naomi Watts'ın "The Impossible" ile bu denli gündeme gelişi pek şaşırtıcı. Rakiplerinin Chastain, Cotillard ve Mirren olduğunu var sayarsak hele ödülü kazanma şansı ne derecedir orası tartışılır. Bir de Naomi Watts bana hep çok silik gelir. "Funny Games", "Eastern Promises" ve "21 Grams" gibi yapımlarda yer alsa da hep bir B sınıfı oyuncusu gibi. Kaderini belki de "Diana" değiştirir.

Kariyerinin başındaki "Burning Plain" performansı hemen arkasından gelen "Winter's Bone" ve "Hunger Games"deki performansının bile ihtiraslı olduğunu var sayarsak "Silver Linings" ve Jennifer Lawrence çoktan merak edilenler listesinin zirvesine oturdu bile. Bradley Cooper da umarım hak ettiği yeri edinebilir.

Müzik dalları her zaman için bana karışık gelse de Adele'in liste içinde olması sevindirici. En büyük rakibinin Taylor Swift oluşu olayı bir anda Grammy'lere çeviriken "Snow White" ile Florence Welch'i ve yine "Hunger Games" ile Arcade Fire'ı görememek üzücü.

Son 10 senede seyretmiş olduğu animasyon yapımları bir elin beş parmağını geçmeyen beni çok eğlendiren "Hotel Transylvania"yı listede görmek de yine yüzümü güldürenler arasında. (Bakınız. nasıl da ufak şeylerden mutlu oluyorum). Öte yandan yurdum vizyonunda filmin Türkçe dublajlı oynatılması ise filmi antipatik bulanların gayet tabii sebebi olabilir. Transylvania'da Karadeniz aksanı?

Amour

Yüzyılın en sıkıcı filmi dalında başı çeken "En Kongelig Affeare" (gerçi daha önce de bahsettiğim gibi IKSV'nin filmi pazarlayış yöntemleri festivallerde izlenen birçok filmin beğenilmemesine sebep olabiliyor) Yabancı Filmler dalında aday olurken izlerken hissizleşmenize ardından kopup gitmenize ve donakalmanıza neden olan "Amour" - henüz "Rust& Bone"ıu (Rag&Bone değil. Dikkat) izlememiş olsam da bence kategorinin galibidir. Öte yandan kadın oyuncu yarışında olan Emmanuelle Riva'nın da ne kadar ileriye gidebilecğini görmek için sabırsızlanıyorum.

Televizyona gelince; "The Good Wife"a büyük haksızlık yapan Hollywood yabancı basını bir kez daha Julianna Margulies ve Archie Panjabi'ye adaylık verse de bir terbiyesizliği de Christine Baranski'ye yaptı. Alan Cumming'in de yine hiç adaylık elde edememiş olması büyük ayıptır.

Yeni dizilerden "Girls" ve "The Newsroom"un gözden kaçmaması da pek şahane. Yalnız drama'da TGW'a yapılan haksızlık komedi de "Parks & Recreation"a yapılmaya devam ediliyor. Üstelik bu sezon bir anda attan popülaritesini de düşenecek olursak bu görünmez gelinişliği şaşırtıcı.

İçimden çok büyük bir his Michelle Dockery'nin ödülü alacağını söylese de kategorinin gerçek galibi Margulies'dir. Komedi dalında ise akademi umarım Amy Poehler'a ödül vererek bir ölçüde ayıplarını kapatır. Bu arada diziden başka isimlerin de aday olmayışı üzücü.

Maggie Smith bir kez daha her koldan aday olurken (sen ne yüce bir insansın) "Modern Family" varlığını korurken, "Game of Thrones" tamamıyla  silinip giderken Nicole Kidman ve Julianne Moore rekabeti burada da devam ediyor. Umarım yine ödülü kucaklayan isim Moore olur (Lange aradan zıplamasa bari.)

The Girl

Sienna Miller'ın ödülü kapabilme adına hiç şansı olmasa da filmografisnin en iyi performansını sergilediğini belirtmeliyim. Zira kendisi benim için bugüne kadar hep Jude Law'ın sevgilisi ve "September Issue"nun kapak yıldızı olarak varlığını sürdürüyordu. Bu bağlamda yine "The Girl" aday olmuş oluşu da pek sevindirici şeyler arasında.

Aralık ayı itibariyle filmlerin yüzde 98'ini göremeyen biri olarak adaylıkları eleştirmek gerçi pek de doğru sayılmaz. Bu iş bu seviyedeyken biraz fun-boy'lukla sınanıyor sadece.

Ödül gecesi görüşmek üzere.

CAMDAN HİKAYELER

"But the object that most drew my attention, in the mysterious package, was a certain affair of fine red cloth, much worn and faded....It had been wrought, as was easy to perceive, with wonderful skill of needlework....This rag of scarlet cloth,- for time and wear and a sacrilegious moth had reduced it to little other than a rag,- on careful examination, assumed the shape of a letter. It was the capital letter A. By an accurate measurement, each limb proved to be precisely three inches and a quarter in length. It had been intended, there could be no doubt, as an ornamental article of dress; but how it was to be worn, or what rank, honor, and dignity, in by-past times, were signified by it, was a riddle which...I saw little hope of solving."

"The Scarlet Letter", Nathaniel Hawthorne

"The  history of Don Quixote de la Mancha, written by Cid Hamet Benengali, an Arabian author."

"Don Quixote", Miguel de Cervantes

"It's a revelotion to compare Menard's Don Quixote with Cervantes'. The latter, fot example, wrote (part one, chapter nine):

...truth, whose mother is history, rival of time, depository of deeds, witness of the past, exemplar and adviser to the present, and the future's counselor. Written in the seventeenth century, written by the "lay genious" Cervantes, this enumeration is a mere rhetorical praise ofn history. 

Menard on the other hand, writes:

...truth, whose mother is history, rival of time, depository of deeds, witness of the past, exemplar and adviser to the present, and the future's counselor. "

"Pierre Menard Author of the Quixote", Jorge Luis Borges

Çevirmen, editör ve yazar. İç içe geçmiş kavramlar. Labirenti anımsatan post-modern anlatılar. Anlatılacak başka şeyler kalmadığından mı yoksa harfler birebir dikte edilse bile başkası tarafından -yeniden- yazıldığında duygular ve anlamlar değişiyor mu? Bu durumda bir kez daha John Barth ve "Lost in the Funhouse"a göz atsak yararı var.

Her neyse. Hikaye içinde hikaye kurgusu ve bulunan "lost manuscriptler" ve "yanlışlara bile dokunmadan aynısı temize geçirdim" gibi cümlelerin de geçtiği "The Words"ün bana bir moodboard şeklinde anımsattıklarıydı yukarıdakiler.

Bradley Cooper, Ben Barnes, Zoe Saldana, Olivia Wilde, Dennis Quaid ve Jeremy Irons'ın bir araya geldiği film "The Words" tam da yukarıda alıntıladığım yerlerle birebir uyuşan bir film.

Filmin ilk katmanında Dennis Quaid bulunuyor. New York'lu orta yaşlı bir yazar. Hikayesi ise Bradley Cooper ve Zoe Saldana üzere kurulu. Bradley Cooper'ın karakteri ise coollukta (tamam climax sayılmazsa) "Begginers"daki Ewan McGregor ile yarışır bu arada. Quaid'in karakteri olan Cooper da Brooklyn'de yaşayan başka bir yazardır. Evinin dekorasyonu, büyük yazarlara olan hayranlığı ve onlar gibi yaşama isteği vesaire. Mükemmel varlıklar. Ha evet! Gerçek değil, karakterdi zaten. Paul Auster "City of Glass" okumuştunuz değil mi? Hah, buyrun bir pencere de burdan açılsın. Torrance'ler Overlook Hotel'in labirentine girdiler bile.

Karakterimiz Cooper ile Saldana ise birbirlerine deliler gibi aşıktırlar. Balayı için Paris'e uçan ikili antika eşyalar arasında kaybolmuşken -bu arada filmde devamlı bir Hemingway göndermesi var- karakter Cooper bir anda eski bir çanta bulur. Yine lafı kesiyorum buradaki çanta D. Craig'in ''Dragon Tattoo"da kullandığı ile wishlist'ime girdi. Balayı biter, çift New York'a döner. Brooklyn'deki pek cool ama köhne ve hip mekanda karakter Cooper bir anda çantanın içinde "the lost manuscript"i bulur. Hello "Scarlett Letter". Hello "Don Quixote". Keşfettiği sayfalar arasında kaybolan Cooper bir anda Pierre Menard tarafından dürtülür ve kelimelerdeki imla hatalarını bile silmeden yazıyı temize çeker. 

Hikayenin ikinci katmanı burada biterken labirent derinleşir. Danny Torrance kaybolmaktan korkarken Cooper'ın sözüm ona yazdığı romanının içine geçiyoruz.

Bitti mi? Bir de "clash of characters" var son bölümde. "City of Glass" demiştim size. 

Sonuç olarak 70 dakika boyunca içinde kaybolduğunuz. Sonrasında güzelim hikaye saçma bir senaryoyla sulandırılmış. 90ıncı dakikalarda senaryo uzatmalarını oynarken kendini toparlasa da ardından ilk 70deki performans sergilenemiyor bir daha. Bir de Oliva Wilde ve Quaid'in ilişkileri çok havada ve pek de derinleşmeden bitti. O nokta da bir parça üzücü oldu. 

Ancak filmde kullanılan renkler, kurgu, sinematografi, müzikler ve dekorasyon ve özellikle dönem kıyafetleri pek şahane. 

İzleyin yani.

TOP 10 MAGAZINE COVERS 0F 2012

Bazen sadece bir grafik çalışma, bazen art meets new techniques. Yalın kalıplar, sade fotoğraflar. Doğal afetler, doğal cennetler. Günün önemli olayı ve yaratıcılıkta sınır tanımayan fikirler. Senenin en iyi dergi kapaklarında hepsi bir arada. 

#10 Little White Lies - September/ October 2012 : Kristen Stewart

Evlat olsa sevilmeyecek Kristen Stewart sadece iki şeyde ilgi çekici. "On the Road" filmini hala izlemeyi beklerken ve LWL'ın kapağında. İki aylık indie sinema dergisini kaçırmayın bu arada. 

#9 Acne Paper-  Spring 2012

Daha önce anthing Nordic is cool dediğimi çok net hatırlıyorum. Senede iki kez yayımlanan lifestyle, kültür/ sanat dergisi İsveç menşeli Acne Paper ilk bahar sayısında grafik bir insan bedenini çağdaş-sanat vari bir şekilde kapağa taşımıştı.  

#8 Wallpaper- September 2012

Bu kapağı daha güzel gösterebilecek tek bir şey varsa o da modelin Tilda Swinton olması olurdu.

#7 Kinfolk- Summer 2012

Temmuz 2011den bu yana yayımlanan dört aylık dergi Kinfolk; "Little White Lies" filminin fotoğraf albümlerine yansıyan flu kareleri gibi. Minimalizmi kendine motto edinmiş Kinfolk tahta masa üzerinde beyaz ya da yeşil bir fincan içinde bulunan nescafe ile instagramlanmayı bekleyen "o anlar" tadında bir dergi. Çok sevimli. Çok naif.

#6 Apartamento- Spring/ Summer 2012

Yılda iki kez yayımlanan Apartamento bence "yüz kişiye sorduk beş popüler cevap aldık" cümlesinin ilk sırasında yer alan en cool dergi. Kinfolk ile aynı indie'likte ve coollukta olan dergi öyle ya da böyle zaten bu listede olacaktı. Peki ama neden bu kapak? (Şimdi Kinfolk'u unutun.) Daha sade ve içten hazırlanmış başka bir kapak gördünüz mü? Kapı aralığınan odanın görünümü, ütülenmemiş beyaz bir t-shirt ve adamın sırtı. Gerçekten çok doğal. Çok dikkat çekici.

#5 The New Yorker- 14 November, 2012

Çok işlevli kapak diye buna derim ben. New York'ta yaşanan doğal afet ve Amerika'daki başkanlık seçimi. 

Amman yanlış sandığa gitmeyin.

#4 The Sunday Times Magazine- 8 July, 2012

Listede zirveye çıktıkça yaratıcılığın arttığının farkındasınızdır sanırım. 

#3 Metropoli- 8 July, 2012

İspanyol El Mundo dergisinin haftalık kültür sanat eki olan La Luna de Metropoli en çılgın kapaklarıyla dergi dünyasının en görkemli yayını olabilir. Die Zeit ile birleştiklerinde "Neden yurdumda böyle işler yapılmıyor diye?" insanı ağlatıyor aynı zamanda. Haftanın en önemli olayını - ki bu büyük çoğunlukla vizyona giren yeni bir film oluyor-  kendilerince yorumlayan Metropoli aynı zamanda art direction'un da hakkını veriyor. Dergi hakkında zaten daha önce şurada yazmıştım. Kapak ise Andrew Garfield ve "Spider Man"in vizyona girişini kutluyor. 

#2 The New York Times Magazine- Travel- Karlie Kloss by Ryan McGinley

Konu doğa içine bir insan yerleştirmekse bunu en iyi başaran Ryan McGinley'nin maceracı indie ruhu. Pastoral pelerini ile Karlie Kloss tam bir Güney Amerika yerlisi gibi.

#1 New York Magazine

The City and The Storm temalı dergiye tek bir çift laf yakışır.

The Godly Eye.

Fotoğrafçılığın geldiği son nokta. 

TOP 10- MEN'S MAGAZINE COVERS OF 2012

Dergiciliğin yazılmamış iki kuralı vardır. Erkek dergisi hazırlıyorsanız kapağa James Franco kadın ve moda dergisi yapıyorsanız da Lara Stone ve Kate Moss'u koymanız durumunda o sayı her zaman çok beğenilir. Çok konuşulur. Bir de Jennifer Aniston var ki onu çıktığı kapaklar milyonları garantiliyor. Neyse konumuz fazla satmak değil. Her ne kadar bir anda artan popülaritesi Michael Fassbender'a sene içerisinde Franco'dan sayıca daha fazla kapak getirtse de Daniel Craig; Esquire ve GQ'nun neredeyse bütün edisyonlarında (hatta senede 2 kere Dragon Tattoo- 007) yer alsa da ne derler bilirsiniz "Moda geçici, stil kalıcıdır." 

Malumunuz aylardan Aralık zamanlardan top 10 hitlistler. Güzel dergi kapakları konusunda daha rahat davranabilmek adına listeleme işini üçe beşe çıkardım.

#10 Men's Health China- Fall Style Supplement

Sert, sportif, kaliteli ve tavır sahibi. Men's Health'in kodları Çin edisyonunun moda kapağında bir arada.

#9 Harper's Bazaar Korea- Men Style Supplement: Miles McMillan by Hong Jang Hyun 

Uzakdoğu dergilerinden ve moda anlayışlarındna pek hoşlanmasam da listede 3 sıra onlarda. Harper's Bazaar'ın Men eki kapağı bazen bir kapağa "Güzel" demek için fazla atraksiyona gerek olmadığını gösteriyor. 

#8 L'Officiel Paris Hommes- Fall 2012: James Franco & Harmony Korine

"Spring Breakers" filminin yazarı ve yönetmeni Harmony Korine ile James Franco'yu kapağa çıkartan L'Officel ne çok sulu, ne de çok kasıntı. Cool ve yere bakan yürke yakan. 

#7 L'Officiel Germany Hommes- Fall/ Winter 2012

Bir moda atasözü şöyle diyor: "You can't go wrong with the velvet tux." Oh hello dears!

 #6 Vogue Hommes International- Fall- Winter 2012:  Marlon Teixeira & Stephanie Seymour

Bu sene basılmış en iyi dergi nedir diye sorsalar, Love F/W'ın hemer ardından Vogue Hommes International cevabını alırlar. Bugünlerde her yerde olan Marlon ve asla tavrından parça kaybetmeyen Stephanie. 60ların ünlü filmine selam çakan kapak; romantik olduğu kadar kışkırtıcı, kışkırtıcı olduğu kadar seksi ve tam bir Fransız beyfendisi. Sex.

#5 Esquire Netherlands- September 2012

Hollandalı aktör Thijs Römer'i kapağa taşıyan Esquire'ın canlandırmaya çalıştığı portre "Aile Babası." Gerçi bana biraz sunday breakfast after hot saturday sex'i çağrıştırıyor ama. Genelde moda -özellikle de erkek- kapaklarında göremediğimiz setting olayını iyi kullandıkları için oldukça ilgi çekici. 

#4 GQ Style Korea- Fall/ Winter 2012

Richard Phibbs'ın fotoğrafladığı Michael Pitt Kore'nin ilk GQ Style kapağında "There is only one Michael in the industry!" diyerek Fassy'ye selam çakıyor. Tıpkı Bazaar Kore'de olduğu gibi. Effortless chic. Bazen duruş, bazen bakış. Güzel kapak için fazla şeye gerek yok. Kapağın B-W olması da neden bu kadar ilgi çekici olduğunu başla şekilde özetliyor.

#3 Esquire Russia- September 2012

Mainstream erkek dergileri arasında en çarpıcı kapakları üreten Esquire'ın İpsanya ve Rus edisyonları'ndan bir tanesini seçmem gerekirse o da Jerome Bonnet lensinden Michael Fassbender'ın yer aldığı Rus Esquire'ın Eylül sayısı kapağıdır. İlhamını Ricardo Tisci'den alan bu kapak çarpıcı olmak için daha ne yapsın ki. Spot-free kapak. Kan çağrışımı. Kırmızı. Ha bir de Fassbender. Bu arada sayı görsel içerik anlamında diğer konularda da çok iyi. 

#2 Arena Homme + - Spring / Summer 2012

David Sims'in çektiği kapakta Hollandalı model Stefan Lankreijer bulunuyor. Kapak 60ların devrimsel hip günlerini uzay çağı bakış açısıyla anlatıyor gibi.

#1 Another Man- Srping/ Summer 2012- Limited Collectors' Edition

Başta da dediğim gibi Kate Moss'un olduğu kapak yılın en iyisi olmayı daima garantiler. Kapağı bu kadar ilgi çekici yapan bir diğer özellik de ulaşılamaz oluşu. Garret Hedlund'lu newstand versiyonun aksine özel üretim olan bu kapakta Kate Moss ve imzası bulunmakta. Nick Knight'a it olan bu kare bir kez daha Kate Moss'un bedenini bize bahşederken geride birçok kırık kalp bırakıyor.